Gedenkplekken
MijnGedenkplek.nl | De online gedenkplaats van Nederland
Mijn Gedenkplek
Online gedenkplaats van Nederland. Condoleer of steek een kaarsje aan.
Gemaakt door Rachid Baaroun op 9 september 2026
Rachid Baaroun
25-04-1980 -06-09-2026
Espoo
"Een vrije ziel die voluit leefde, met een rauw randje en een hart van goud. Geliefd als vader, zoon, broer en oom. Hij zal voortleven in zijn kinderen, Armin en Livia. Voor altijd in onze harten. Rust zacht!"
Laatste kaars is aangestoken door: Anoniem
Online condoleance voor mijn Broertje
Wat doe je nou, zomaar ertussenuit glippen… Je zou 100 worden!
Je weet: uit het oog was je veel te lang, maar uit het hart zal je nooit gaan.
Het is gelopen zoals het is gelopen. Helaas ben je altijd wat ver weg van de familie geweest. Jij leefde jouw leven, op jouw manier. Maar er is geen dag geweest dat je niet in onze gedachten bent geweest.
Natuurlijk zijn er in de loop van de jaren weleens dingen geweest, kleine dingen zoals die in iedere familie kunnen voorkomen. Soms liepen dingen anders dan we hadden gewild of begrepen we elkaar misschien even niet goed. Maar uiteindelijk zijn dat maar kleine dingen in het grote geheel van het leven. Want wat blijft, is de liefde voor elkaar en voor familie.
Je weet dat ik altijd zei: “I got your back”, als je me echt nodig had.
We gaan ervoor zorgen dat je een waardig afscheid krijgt. Jouw kinderen wonen helaas ver bij mij vandaan, maar het zijn ook mijn bloed. Dus ook op afstand zal ik over hen waken en er voor ze zijn.
Rust zacht, broertje. Dat heb je verdiend. Ik hoop dat het daar heel mooi is. Ik heb gehoord dat er iemand is die heel graag jouw schoonmoeder had willen worden en die jou daar met open armen zal ontvangen. Dus geniet ervan…
Maar eerlijk gezegd hadden we liever gehad dat je echt 100 was geworden, zoals je altijd zei.
Hoe het ook is geweest, in mijn hart droeg ik je altijd. Misschien hebben er door de jaren heen weleens kleine littekentjes gezeten, door dingen die gebeurd zijn of momenten waarop we elkaar niet helemaal begrepen. Maar die vallen in het niet bij wat uiteindelijk echt belangrijk is: dat je mijn broertje bent en altijd zult blijven.
De liefde voor familie is zoveel groter dan de kleine dingen die soms tussen mensen kunnen gebeuren. En eigenlijk zou dat overal zo moeten zijn.
Broertje, ik hou van je. Ik had je dit zo graag nog zelf verteld voordat je overleed!
Je grote broer,
Sam
Gab wat flik jij nou
Rachid, gozer ik schrik me rot, veel te vroeg gegaan.
Man o man wat hebben we mooie tijden beleefd toen we samen werkte, jij, je broer en ik altijd lachen en een beetje klote. Je was een goede verkoper maar je kon ook goed treiteren, beetje zuigen als ik je vroeg om iets te doen. Je broer achter de chat, ook altijd aan het rotzooien maar toch liep de zaak als een malle en hadden we het allemaal goed. Met zijn alle in een gehuurde vrachtwagen televisies naar de PTT Post brengen, om de beurt sturen, hard werken, veel sjouwen maar ook veel gelachen. Jij mocht Senna meenemen naar de zaak. De Mechelse herder waar je zo dol op was, ze lag dan bij Sam en mij op kantoor terwijl jij beneden de klanten hielp. Zo nu en dan ontvingen we weleens bedreigingen en dan legde we Senna voor de zekerheid toch maar even bij jou beneden neer. Gaaf beest was dat, beetje vals maar toch. Samen zijn we nog het pakwerken gegaan, jij wilde mij graag laten zien wat je hond allemaal kon, dat was indrukwekkend en fantastisch omdat kleine mannetje(jij dus) in zo n groot bijt pak te zien en de ene na de andere rottweiler, Duitse herder, je op een gecontroleerde manier te grazen namen.
Dat was toen echt je passie, die honden. In die tijd waren we ook gewoon nog echt jochies dus beetje aanklooien met meisjes en in de weekenden wellicht iets te vaak teveel gedronken😉
Nadat het werk voor ons allemaal daar stopte ben ik je uit het oog verloren wat jammer maar logisch is. Begreep van je broer des tijds wel dat je niet meer in Nederland woonde. En dat je een gelukkig leven buiten Nederland had opgebouwd.
Damn man veel te vroeg ben je gegaan, ik herinner je als een kleine boef maar van binnen was je echt goud man!!
Ik wens al jouw geliefde, familie en vrienden heel veel sterkte toe en weet in ieder geval dat ik je nooit zal vergeten, ik heb genoten van jou als collega, strijder in de telecom wereld
See you when we get there 🥊
Herinneringen
Wanneer je een leeftijd bereikt en je naasten liefde geeft en toont, bewust bent van die belangrijke momenten, wetende dat dit herinneringen zullen zijn aan hen “die wederkeren”.
We worden ouder en zij ook, niet wetende wie eerder terugkeert, naar onze Schepper.
Maar wat schrokken we van dit verdrietige bericht. Je bent zo jong en plotseling heengegaan.
Jaren uit het oog, mede omdat je naar het buitenland vertrok, maar herinneringen, die zijn er genoeg, in het hart en voor altijd;
Mijn oud buurjongen, de populaire jongen in de buurt en omstreken, de jongen waar iedereen tegenop keek, de jongen die nergens en voor niemand bang was, de jongen die hielp en opkwam voor degene die dicht bij hem mocht zijn.
De jongen die van de buitenkant en buitenwereld hard leek en was, maar vooral die lieve jongen met een gouden hart!
Uit het oog, maar nooit uit het hart, rust zacht.
Lieve Ahmed, Wilma en Sam, gecondoleerd en heel veel sterkte met dit verlies.
We zouden toch trouwen!
Lieve lief,
Ik kan niet geloven dat je er niet meer bent. Mijn eerste grote liefde.. op slag verliefd. 14 jaar waren we. Jij kwam zelfs met je fiets door de regen helmaal vanaf Aalsmeer naar mijn huis in De Kwakel fietsen. Je moeder wist niet wat ze meemaakte 🙂 Na een paar maanden had je er ook genoeg van en maakte je het uit… maar helemaal uit was het niet want we vonden elkaar weer rond onze twintigste.. wat hebben we veel gestapt. Naar de Challenge en de Bon Ami.. maar we konden ook gewoon chillen bij jou thuis en kletsen over van alles en nog wat. Dat je naar Finland verhuisde veranderde daar niets aan. We konden elkaar een jaar niet spreken maar dan belde je plotseling of we appten even. Je zei dan altijd “ooit gaan we trouwen.” Je hebt me een paar keer uitgenodigd om met de kids te komen, maar dat is er nooit van gekomen. Had ik het maar gedaan want nu is het te laat. Lieve schat.. ik zal jou nooit vergeten. Voor altijd in mijn hart. Liefs Nonni
Nooit meer.
Nooit meer nooit meer nee nooit meer he mam hoe gaat het , En met papa? Nooit meer je stem ..nooit meer je lach wat zullen we missen.Het is niet te beschrijven hoe diep deze pijn zit .Een ouder wil zijn kind niet verliezen wij horen eerst te gaan.Helaas hebben we het niet voor het zeggen. Jij de stoerste jongen van de klas hield niet van onrecht en liet dat ook niet toe.Dat brak je wel eens op. Maar een hart zo goed.Je gaf alles en iedereen liet je mee genietenJe had veel vrienden maar dat zien we nu ook. Laatst belde je en toen je papa zag vroeg je me heel goed voor hem te zorgen .Hij heeft altijd voor ons gezorgd nu moeten wij voor hem zorgen zo was jij.Je hield van koken ja vooral couscous hoe meer harissa hoe beter.Mam kun je harissa en madam jeanet opsturen ? Eten maken was je passie.Lieve Rachid we kunnen het niet begrijpen…in 1 ogenblik ging je er vandoor.Totaal onverwacht kregen wij zondag 6 september een bericht : jullie zoon is onverwachrs overleden , ons leven is ingestort het doet zoveel pijn.Woorden zijn er niet voor. Jouw kids zullen wij helpen waar het kan dat is jou beloofd .De gesprekken de laatste maanden waren zo waardevol soms denk ik was je er op voorbereid dat dir zou gebeuren?? We hadden je zo graag nog willen omarmen willen knuffelen….helaas …NOOIT MEER.MAAR ALTIJD BIJ ONS FOREVER IN ONS HART.LOVE YOU.WE HOPEN JE TE ZIEN ALS EEN MOOIE VLINDER IN DE TUIN OP DE LAVENDEL TILL WE MEET AGAIN.
Beste Samir en familie,
Ik weet dat er geen woorden zijn om jullie pijn te verzachten, door mijn eigen ervaringen begrijp ik jullie verdriet heel goed! Ik hoop dat jullie heel veel steun hebben aan elkaar! Family is everything!
Que su amado hijo/hermano en paz descanse! 🙏
Liefs, Saskia
Lieve Sam en familie,
Wat een intens verdrietig nieuws. Gecondoleerd met het overlijden van Rachid.
Hoewel Rachid en ik elkaar al lange tijd niet meer spraken, heb ik bijzondere herinneringen aan de tijd waarin wij bijna dertig jaar geleden met elkaar omgingen. Het raakt me diep dat hij zo jong is overleden.
Ik wens jullie en alle mensen die hem liefhadden ontzettend veel kracht en liefde toe. In het bijzonder zijn kinderen in Finland, die hun vader veel te vroeg moeten missen.
Rust zacht, lieve Rachid. 🤍
Liefs,
Ivanka
Lieve Ras,
Met vele tranen schrijf ik je een laatste bericht, Sam heeft een hele mooie foto van jou, met een hartverscheurend muziekstuk geplaatst. Het voelt alsof je mij recht in mijn ogen aankijkt en dan daalt het besef neer dat jij er niet meer bent, niet te bevatten.
Dit hadden wij niet afgesproken, samen zouden wij onze dagen door brengen in een bejaardenhuis en heel oud worden.
29 jaar geleden leerde wij elkaar kennen op Bandjesavond, jij, een stoere jongen, bellend, waarop ik reageerde, kijk hem nou een beetje stoer doen. En dat hoorde jij…. en vanaf dat moment tot nu altijd in elkaars leven gebleven.
De vele avonden stappen, heel veel drank en katers, je eerste huisje in Hoofddorp, Oosterschelde 43… daar hebben we vele uren doorgebracht. Jij bij Robel aan het werk, voordat ik op zaterdag naar de paarden ging, eerst bij jou langs want wat was er lekkerder om daar de bosvruchtentaart van Vooges te eten als ontbijt. Rob haalde deze elke week!
Jou passie voor honden was heel groot, toen begreep ik daar echt niks van. Ik vond ze altijd maar een beetje eng. Oké, Senna was wel heel lief! Als jij mij nodig had op de club in Hoofddorp of Almere dan kwam ik je helpen met hand en spandiensten.
En daar was op een gegeven moment kleine Karma, op slag verliefd was ik. Behalve als jij bij mij procecco kwam drinken en jij midden in de nacht of vroeg in de ochtend niet wakker werd en ik met Karma naar buiten moest… dan was het wat minder met een zwaar hoofd. Toen ik Mokum kreeg begreep ik pas wat het inhield om een hond te hebben en daarvan te houden, op afstand hielp jij ons met oefeningen om een nog betere band met elkaar te krijgen. En wat heb jij gelachen toen ik uiteindelijk overstag ging en hem in bed liet slapen, dat had jij nooit verwacht.
Jij die ongeveer 12 jaar geleden naar Finland vertrok, voor de liefde en twee mooie kinderen hebt gekregen. Jij die helemaal ingeburgerd was en weer alleen kwam te staan.
Uren pratend hebben wij de laatste jaren met elkaar doorgebracht. Jij die altijd luisterde zonder te oordelen, niet alleen vroeg hoe is het maar ook echt door vroeg en geen genoegen nam met, ja het gaat goed hoor! Jij de stoere jongen met een hart van goud. Maar jij kon ook uren kletsen over het leven, de kids, je familie, en altijd over onze moeders, wij waren van mening dat als wij een stel waren geweest onze moeders vriendinnen zouden zijn…
We hebben mooie momenten maar ook de zware momenten in ons leven met elkaar gedeeld.
Lieffie, bedankt dat jij er altijd voor mij was. Overal waar ik ben zal ik naar boven kijken, de meest stralende ster zoeken en tegen je blijven praten. Maak er een mooie reis van en geef je mijn lieve mama een hele dikke kus.
Laat je zo nu en dan nog wat van je horen, of zoals je moeder vraagt, als een witte vlinder op de lavendelstruik?
Until we meet again, Love You. Hele dikke kus je bestie xxx